Ablacja meteorytów to proces usuwania ich zewnętrznych warstw poprzez topnienie, parowanie (sublimację) i zwiewanie, wywołany ekstremalnym tarciem o atmosferę ziemską. Zjawisko to, zachodzące przy prędkościach naddźwiękowych, tworzy na powierzchni meteorytu cienką, szklistą skorupę obtopieniową (fusion crust), często z charakterystycznymi liniami spływu i regmagliptami.
Mechanizm: Powierzchnia meteoroidu rozgrzewa się do ok. \(2500^{\circ }C\), a stopiona materia jest zdmuchiwana, co powoduje znaczną utratę masy ciała kosmicznego.
Efekty: Ablacja tworzy charakterystyczne cechy morfologiczne: skorupę obtopieniową, linie spływu oraz regmaglipty (zagłębienia przypominające odciski palców).
Meteoryty orientowane: Jeśli meteoryt nie koziołkuje podczas lotu, ablacja jest nierównomierna, co prowadzi do powstania tzw. meteorytów orientowanych (np. w kształcie stożka).
Ablacja jest szybkim procesem, przez co ciepło nie zdąży przeniknąć do wnętrza, pozostawiając środek meteorytu chłodnym.
