Figury Widmanstättena (struktury Thomsona) to unikalne, geometryczne wzory widoczne na wypolerowanej i wytrawionej kwasem powierzchni meteorytów żelaznych (głównie oktaedrytów). Składają się z krzyżujących się pasów kamacytu i taenitu, powstających w wyniku niezwykle powolnego stygnięcia stopu żelazno-niklowego w przestrzeni kosmicznej, trwającego miliony lat.
Powstawanie: Figury te są wynikiem krystalizacji dwóch minerałów żelaza i niklu: kamacytu (ubogiego w nikiel) i taenitu (bogatego w nikiel) podczas stygnięcia.
Występowanie: Najczęściej spotykane w meteorytach żelaznych zwanych oktaedrytami.
Wizualizacja: Aby je zobaczyć, przekrój meteorytu musi być wypolerowany i potraktowany kwasem (np. azotowym), który różnie trawi kamacyt i taenit.
Nazwa: Pochodzi od nazwiska austriackiego badacza Aloisa von Widmanstättena (1808 r.), choć podobne badania prowadził wcześniej William Thomson.
Znaczenie: Wzory te potwierdzają pozaziemskie pochodzenie żelaza, gdyż tak powolna krystalizacja nie zachodzi w warunkach ziemskich.
Figury Widmanstättena dzielą się na podstawie grubości płytek kamacytu, co pomaga w klasyfikacji meteorytów na grubo-, średnio- i drobnoziarniste.
