Chondryty węgliste typu Vigarano (CV) to rzadka klasa prymitywnych meteorytów, znana z dużych chondr i inkluzji CAI (wapniowo-glinowych) w drobnoziarnistej matrycy. Należą do grupy CV3 (najczęściej), charakteryzującej się wysokim stopniem utlenienia i obecnością minerałów spoza Układu Słonecznego, co czyni je cennymi dla badań nad jego powstawaniem.
Charakterystyka: Zawierają duże (często >1 mm) chondry oliwinowe oraz duże, widoczne inkluzje CAI, które są starsze niż Słońce i Ziemia.
Skład: Są bogate w węgiel, ale w porównaniu do innych chondrytów węglistych (np. CI, CM), zawierają mniej wody i materii organicznej.
Typ Vigarano (CV3): Nazwa pochodzi od meteorytu, który spadł we Włoszech w 1910 roku. Zazwyczaj są to meteoryty nieurównoważone (typu 3), co oznacza, że minerały w nich zawarte nie uległy znaczącym zmianom termicznym.
Słynne okazy: Najbardziej znanym okazem jest meteoryt Allende, który spadł w Meksyku w 1969 roku i dostarczył naukowcom ogromnej wiedzy o wczesnej historii Układu Słonecznego.
Pochodzenie: Powstały w zewnętrznych częściach mgławicy słonecznej.
Chondryty CV, takie jak Allende czy Bali, są niezwykle rzadkie i stanowią tylko niewielki ułamek wszystkich spadków meteorytów, oferując unikalny wgląd w procesy tworzenia się gwiazd i planet.
