Inkluzja to ciało obce – minerał, fragment skały lub materiał o innej strukturze – wtopione w główną masę meteorytu (matrycę) podczas jego powstawania lub krystalizacji. Inkluzje są cennym źródłem informacji o warunkach panujących w młodym Układzie Słonecznym oraz o historii macierzystego ciała niebieskiego, z którego pochodzi meteoryt.
Rodzaje inkluzji: Mogą być metaliczne, grafitowe, oliwinowe lub krzemianowe.
CAI (Inkluzje wapniowo-glinowe): To białe, amebowate formy znajdowane głównie w chondrytach węglistych. Są to najstarsze znane ciała stałe w Układzie Słonecznym (powstały ok. 4,567 mld lat temu), zbudowane z wysokotemperaturowych minerałów.
Inkluzje w meteorytach żelaznych: W metalicznym osnowie (kamacyt/tacyt) często występują wrostki minerałów takich jak troilit, grafit, czy krzemiany.
Ciemne inkluzje (Dark Inclusions): Fragmenty skał, które przeszły inną historię petrologiczną niż otaczająca je materia i często są od niej starsze.
Znaczenie naukowe: Inkluzje dostarczają informacji o procesach wczesnej mgławicy słonecznej, topnieniu, zmianach ciśnienia oraz zmianach chemicznych zachodzących na asteroidach.
Zgodnie z zasadą inkluzji, materiał włączony (inkluzja) jest zazwyczaj starszy niż materiał, który go otacza.
